Dag medemens,
Voor Nederlanders is vandaag een dag ingesteld, om zich te herinneren wat er met name in de 2e wereldoorlog aan leed is veroorzaakt.
Leed aan vele mensen gezien en ongezien, aan de "goede" en "slechte" kant.
Sinds 1945 lijkt het alsof de wereld in al zijn geledingen de ontwikkeling van het menselijke aspect van samenzijn, samen in verscheidenheid, samen als individu, met heel veel weerstand begint toe te laten. Zelfs met veel moeite beseft dat lijden, door wie dan ook veroorzaakt, iedereen treft.
Zoals de wind zich kan verspreiden, onzichtbaar, soms hoorbaar, maar desalniettemin merkbaar, zeker als er obstakels zijn.
Zo kan zich ook de gedachte, die niet echt vrede inhoudt maar enige vorm van afreageren, niet gebonden aan grenzen, zich verspreiden.
Zo kan het gebeuren dat euforie ,over het behalen van een "overwinning", destructie naar anderen kan verveelvoudigen.
Zo ook het respect aantasten naar hen die ooit " DE ANDER" waren, omdat het niet gemakkelijk is te zien dat zij ook een eigen weg te gaan hebben, dat de ontmoeting met hen een wederzijdse bestuiving en dus potentiële groei inhoudt, dat vraagt om een houding van medemenselijk zijn. Waarschijnlijk ook een zware klus, maar haalbaar als wij er voor willen gaan, de wereld kan dan ook werkelijk veranderen.
Zoals de Wereld nu is geeft het ons de kans de verandering in te zetten. Als mens zijn wij geneigd om "gerechtigheid" te roepen, zeer wel te begrijpen uit puur menselijk denken, maar van ons kan verwacht worden dat vergeving het hoogste goed is.
Laten wij elk mens die overlijdt, inzicht en liefde wensen voor de verdere reis.
Ik wens u op deze dag en alle andere dagen hierna veel inzicht, opdat er vrede in u en voor u zal zijn.
Andreas